Er heerst droogte nu.
Er heerst droogte
hier in Gatlin, Nebraska.
En er zal dit jaar geen oogst zijn,
niet in 1963, dit jaar van de Heer.
En zeg waarom. - Zonde.
Zeg het luider.
Zonde.
We verdrinken hier in zonde
en er is geen regen voor ons maïs.
En waarom is dat?
Door alle volwassenen in deze wereld.
God sprak tot mij in een droom.
En in die droom
zei hij dat alle volwassenen zondaars zijn.
Hij zei dat er niemand is in Gatlin, ouder dan negentien,
die niet baadt in zonde, ervan houdt,
zelfs als ze verdrinken zoals zwijnen in de smurrie.
In het Goede Boek staat
'laat de kinderen tot mij komen'.
En als deze stad enige hoop heeft
ligt ze bij jullie, jonge mensen.
En dus wil ik dat jullie het uitschreeuwen.
Zonde.
Maar, broeders en zusters,
wij kennen de oude gebruiken van God, niet?
We weten dat er een God is van het Oude Testament, net zoals van het Nieuwe,
de God van het offer,
de God die op aarde vertoefde,
Hij die achter de rijen loopt.
God spreekt tot mij in mijn dromen,
en God zei me dat het onze tijd is,
tijd om een offer te brengen,
tijd om te doden.
Het Goede Boek zegt dat een kind hen zal leiden.
Doe dus wat God mij in mijn dromen opdraagt om jullie te zeggen,
en heb voor eeuwig water en lijd nooit meer honger.
Loof God. - Loof de Heer.
Loof God.
Wees gegroet Maria, laat me deze race winnen.
Oké. Boogie.
Zet het zachter. Moeten mijn trommelvliezen scheuren?
Al goed, Vicky. Wat je maar wilt.
Te luid, Burt. - Wat zei je?
Dit doe je speciaal om mij op te jutten.
Kom nou. Je doet weer zo paranoïde, Vicky.
Soms vraag ik mij af waarom ik met je trouwde.
Door twee woordjes te zeggen.
Ik zwijg.
Nebraska.
Ik heb honger. Waar zijn we?
Nebraska.
Dat weet ik ook wel.
Maar waar zijn we ergens? Waar is er ergens een stopplaats?
Jij hebt de wegenatlas. Zoek het op.
Je kunt toch nog lezen?
Wat een grapjas. Gingen we daarom van de hoofdweg,
om enkel maïs te zien en te luisteren naar de wijsheden van Burt.
Hou ermee op, Vicky. Hou er gewoon mee op.
Het spijt me.
Het is al goed.
Ik had gewoon al zo lang op de hoofdweg gereden
en aangezien jij niet wilt rijden... - Je weet dat ik migraine krijg als ik lang rijd.
Dat weet ik. Oké?
Daarom vroeg ik je om te navigeren op deze kleinere wegen en dat zou je doen.
Nou? - Waar zijn we van de hoofdweg gegaan?
In Grand Island.
Het volgend stadje is
Gatlin. Nog een tiental kilometers.
Een witte vlek op de weg. Kunnen we daar iets eten.
Of zegt het heilige schema dat we doorgaan tot twee uur, zoals gisteren.
Oké. Weet je wat? Ik heb het gehad met jou.
Wat mij betreft kunnen we er hier mee ophouden.
We kunnen terugkeren en die advocaat nemen die je voorstelde want ik heb...
Kijk uit.
Nee.
Burt.
Een hond. Zeg me dat het een hond was.
Het was een jongen. Een kleine jongen. Hij kwam uit het maïs.
Hij is dood, niet?
Jazeker.
Gefeliciteerd, tijger.
Dat is doodslag.
Zo noemen ze het. Je keek niet naar de weg.
Kom je niet kijken?
Dat je kunt vertellen tegen je wapenvrienden wat je hebt geschoten in Nebraska.
Wil je niet komen kijken?
Wat ga je doen?
Geef antwoord.
Geef antwoord. Jij...
Geef antwoord als ik tegen je spreek.
Kijk me aan.
Hoe loste je zoiets op in Vietnam?
Hoe loste je het op met hun hutten.
Wat gebruikte je? Vetspuiten, niet?
Vetspuiten en Zippo's.
Rustig maar. Je bent hysterisch.
Je weet het niet meer, hè.
Grote vietnamheld, hè?
Purperen hart en zo, hè?
Kom nou, John Wayne. Wat ga je doen?
Nu moet je niet doordraaien.
Je reed een kleine jongetje dood.
Hij was een kleine jongen, je reed hem dood en je kunt niet...
Je gaat naar de gevangenis.
- Ja?
Ja. - Je bent hondsdol.
Nu heb ik het eindelijk door.
Je bent een terminaal geval van hondsdolheid. Zwijg.
Wat doe je? - Ik draai hem om.
Nee, je mag hem niet aanraken... - Ik wil zien wat ik deed.
Het spijt me zo, jongen. - Ik wil niet kijken.
Zijn keelslagader en halsader zijn afgescheurd.
Zijn keel is overgesneden.
Iemand heeft dit kind gekeeld,
bajonet, misschien een keukenmes of een bijl, ik weet het niet.
Zeker niets onbenulligs.
Je loopt niet ver meer nadat je keel is overgesneden.
Dat heb ik wel geleerd in de jungle.
Je hebt niet meer dan twintig of dertig seconden voor je...
Die kleine jongen is dood. - Ja.
Je hebt hem overreden. - Ja.
En je hebt hem gedood. - Ik heb hem overreden maar niet gedood.
Kijk dan naar hem.
Ik ben niet gek geworden. Zijn keel is overgesneden.
Waarom zou iemand de keel oversnijden van een kleine jongen?
Hou je dan zo veel van het idee dat ik hem gedood heb?
Natuurlijk niet. - Kijk dan.
Kijk alsjeblieft.
Niet flauwvallen. Kijk me aan. - Goed.
Kijk niet rondom je.
Er is zoveel bloed. - Zijn keel is overgesneden
en de maïs daar is helemaal gebogen en kapot.
Waar? - Niet rondom je kijken.
Wek geen achterdocht op.
Goed.
Goed? - Ja.
Nu gaan we de jongen bedekken
en in de koffer leggen.
Dit spijt me echt, Vicky, - Goed.
maar we moeten dit doen. - Goed.
Zeker.
Dat heeft zijn keel niet doorgesneden
niet zo gehavend en gekarteld als dit.
Geen legersergeant heeft het man-tegen-man gevecht uitgelegd
aan de moordenaar van deze arme jongen.
Hij was zo goed als dood toen ik hem raakte.
Stap in.
Nee, de kant van de chauffeur. - Wil je dat ik rijd?
Nee, ik wil dat je de auto start en op me wacht. Ik neem even een kijkje.
Ik kan bloed zien op het maïs, daar waar de jongen verscheen.
En ik denk nog iets anders. Moeilijk te zien van de weg,
maar je kan daar een leger in verstoppen.
De Vietcong deed het alleszins.
Natuurlijk in de rijstvelden, niet in maïs net als jungles.
Gekeeld, hè?
Heeft iemand hem gekeeld?
Soms denk ik dat je jouw ziel zou verkopen opdat het zou blijven duren.
Dan kon je blijven doden en pot roken voor de rest van je leven.
Dat was echt het hoogtepunt in je leven. Nietwaar? Het goede, ouwe Vietnam, hè?
Dit is niet één van je bewustzijnsverruiming-groepen, Vicky.
Stap nu in de wagen. Dat is een bevel.
Naar de hel met je bevelen.
Vicky, wil je het gewoon doen?
Waarom het geweer?
Zijn keel was overgesneden, niet?
Ze zijn waarschijnlijk weg maar ik neem liever geen risico.
Stap nu in de wagen, laat de motor draaien
en je vlucht maar beter als er iemand uitkomt, ongeacht hoe lief hij of zij eruit ziet.
Oké? Begrijp je dat?
Ik wil niet alleen in de wagen blijven.
Op dit ogenblik, kan het mij niet schelen wat je wilt.
Hoe kon ik ooit met een klootzak zoals jij trouwen?
Dat vraag ik mij af.
Dat vraag ik me vaak af.
Ik ook, lieverd.
Ik ben bang.
Mag dat, sir?
Mag ik bang zijn, sir?
Voor mij is dat in orde.
God.
Hé, mr de grapjas.
Waar ben je?
Dit is niet grappig.
Burt.
Ik zei je in de wagen te blijven.
Ik dacht dat iemand mij bespiedde. Ik keek achter me en ik kon je niet zien.
Stap in.
Ik had een touw aan de antenne moeten binnen.
Ik was even verdwaald.
Goed dat jij me riep. Schuif op.
Hier, neem dit even aan.
Wat is het?
Is dat bloed? Is dat zijn bloed?
Ja, ik denk het wel. Pak aan. - Nee.
Ik was bang.
Angstig. Ik was angstig.
Jij ging in het maïsveld en het voelde alsof iemand mij bespiedde.
Misschien deed iemand dat wel.
Je weet wat ik bedoel.
Daar was inderdaad iemand. Ik kon het ook voelen.
Ik ken het gevoelen nog van Do Luc.
Dat vergeet je niet.
Welk was het volgende stadje alweer?
Gatlin.
Lijkt het groot genoeg om een politiestation te hebben?
Nee, het is een puntje.
Die jongen was te voet, hè?
Gatlin is de enige stad in de buurt.
Hij moet van daar zijn. - Als jij het zegt.
Waarom wil iemand dat doen bij een klein kind?
Ik weet het niet.
Misschien wordt het duidelijker als we daarin kijken.
Denk je dat echt?
Waarschijnlijk niet.
Het is het proberen waard.
Maak jij het open?
Goed.
Bedankt.
Zijn we ginder geen schuur of zoiets gepasseerd?
Nee. Het was verlaten.
Er was geen stroomvoorzienig van de weg.
Niets.
Ik denk dat jij alles opmerkt.
Het maakt me soms bang. Echt waar.
Het voelt aan als mijn verantwoordelijkheid, Vicky.
Ik heb hem geraakt, zelfs al was hij toen al doodgebloed.
Zie je, ik merk dus niet alles op.
Ik zag hem alleszins niet. Ik keek niet naar de weg.
We hebben al zeker een uur geen auto of truck gezien. Vreemd.
Misschien speelt Nebraska een thuismatch.
Waarom zeg je dat niet tegen je 'Amerikaanse Studie'-les als we thuis zijn.
In Nebraska is de radio nog niet uitgevonden.
Is er totaal niets op? - Noppes.
De binnenste knoop is bijna los.
Boetedoening.
Enkel het bloed van het lam kan ons redden.
Boetedoening is het woord, broeders en zusters.
Sommigen denken...
Niet moeilijk dat we ontvangst hebben.
We rijden de radiomast voorbij.
...zult ge bezoedeld worden door de wereld.
Is het dat wat we leren van het woord van God?
Heilige Jezus. Wanneer zullen ze weten
dat die weg dood is.
Wanneer zullen ze weten dat de lonen van de wereld
aan de andere kant worden betaald, dat er geen plaats is voor de overspelige.
Geen plaats voor de ontwijder van het maïs.
Geen ruimte vrij.
Geen plaats voor de homoseksueel. Geen ruimte vrij.
Dit maakt me gek.
Wat zei hij over het maïs?
Ik heb er niet op gelet - Hij zei iets over het maïs.
Dat weet ik, iets eigenaardig.
Er is leven in Nebraska.
Ben je zeker dat hier iemand is?
Het maakt niet uit. Ik wil enkel een telefoon gebruiken.
Ik moet deze moord aangeven.
Ben je in orde?
Ja. Dat zal ik zijn,
zodra we duizend kilometers ver uit de buurt zijn.
Zonnig en zondig Californië.
De Rocky Mountains tussen ons en Nebraska.
Heb je kleingeld?
Nee.
Ik zal een hulpdienst bellen.
Over enkele minuten zijn we in de stad.
Vergeet de God niet van Abraham en Noah.
Blijkbaar hebben de mensen in Gatlin hun godsdienst.
Ik dacht dat iedereen in Nebraska die had.
Daar lijkt het alleszins op volgens de radio.
Heb je de borden gelezen?
Een wolk overdag,
's nachts een vuurkolom.
Toen ze het de bijbelgordel noemden overdreven ze niet.
Neem dit
en eet
zei de Heer,
God van de hostie.
Dat zegt men wanneer je ter communie gaat.
Ja? Ik wed dat ze hier maïsbrood gebruiken als hostie.
Ik heb het. - Goede meid.
Een hemd.
Een riem.
Wat is dit?
Dat is een echte gouwe ouwe.
Is er je niets raar opgevallen bij dat radio-epistel?
Je bent duidelijk niet de zoon van een priester,
meegesleurd van tent naar tent, die ging naar bijeenkomsten,
en elke soort van evangelist heeft horen bidden met de onopgevoeden,
de eenzamen en de zwakken in plaats van te bidden voor hen.
Ik heb genoeg religieuze onzin gehad voor mijn hele leven.
Ik heb je erover verteld.
Ja, maar leek deze predikant niet jong?
Een tiener misschien, maar dat is net zo erg aan dat hele verhaal.
Ze willen hen als hun geesten nog kneedbaar zijn
en alle emotionele punten en evenwichten erin pompen.
Je zou sommigen van hen moeten zien die mij gered hebben.
Even denken, er was
Baby Hortense,
het zangwonder. Ze was acht.
Ze kwam zingen 'Leaning on the everlasting arms'
terwijl haar vader met de schaal rondkwam en zei
'Geef gul, broeders en zusters.
Stel die gezegend kind niet teleur.
Zij doet het werk van onze Heer, de zoon van God'.
Jezus.
Mijn God.
Het is gewoon...
Het is een prachtig stuk van meesterschap. Echt primitief Amerikaans.
Het is afschuwelijk.
Het is godslasterlijk. Werp het weg. - Nee, de politie zal dit willen zien.
Waarom? - Ik weet het niet, bewijs, misschien.
Werp het gewoon weg. Doe je dat voor mij?
Werp het gewoon weg. Ik wil het niet in de wagen.
Goed. Laat het ons nu achteraan leggen.
Van zodra we de politie zien geven we hen alles,
het lichaam, alles wat erbij hoort. En dan is de kous af voor ons, goed?
Doe maar wat je wilt.
Dat doe je sowieso toch.
Aanhoor mij.
Een droom kwam tot mij deze nacht.
En in mijn droom was de Heer een schaduw die achter de rijen liep.
En God sprak tot mij zoals hij sprak tegen onze oudere broeders
sinds wij kinderen begonnen zijn met offeren.
Loof God. Loof de Heer.
En God vertelde me alles wat sindsdien is gebeurd.
God zei tegen mij,
'Joseph zal zijn spullen nemen en deze goede plaats ontvluchten
omdat de angst voor mij niet meer de zijne is.
Dus neem zijn leven als straf, niet als offer.
Laat zijn vlees het maïs niet vervuilen
maar jaag zijn lichaam naar de weg.
Zo zal dus Joseph,
de verrader van het maïs,
gekend zijn als Ahaz, vervloekt door God'.
Ja, zo is het, Joseph, de ongelovige.
Ja, dat men Ahaz vervloekt.
En de Heer zei,
'Ik zal buitenstaanders onder jullie sturen, een man en een vrouw
en deze ongelovigen zullen het maïs ontheiligen en ontwijden.
Dan zal jullie geloof worden getest zoals in de dagen van de blauwe man'.
De blauwe man.
Ja, de blauwe man.
Hij die achter de rijen loopt heeft ons beschermd van de buitenwereld
en gezorgd voor ons sinds de oudsten onder ons klein waren.
Maar een tijd van rampspoed is gekomen.
Een test is op komst.
Wij verwelkomen de test. - Toon je trots niet, Malachai.
Zegt de bijbel niet dat de Heer zijn gelaat niet toont aan de trotse man?
Wat zei God dat we moeten doen?
God zei me, ' Wees niet zoals het lot van Ahaz dat hem verliet,
want mijn naam is sterk hier. Mijn macht is groot.
Ik ben de Heer des Heren,
dus nu moeten jullie offers brengen voor mij
en de ongelovigen aanschouwen die dit doel komen vervullen'.
Maak offers.
Zo zal het zijn met de buitenstaanders.
Dit is het woord van hij die loopt achter de rijen.
Wij doen zijn werk van licht naar schaduw.
Het is goed dat we dit doen.
Ja, heel erg. - Amen.
Ruik je dat? - Ja.
Wat stinkt hier zo?
Jij bent duidelijk geen boerendochter.
Het is mest. Het goedje dat het maïs doet bloeien.
Stop hier even.
Stop.
Laten we terugkeren, Burt. Laten we het lichaam meenemen naar Grand Island.
Nee. Grand Island is te ver en in de verkeerde richting.
Het zou vreemd zijn moesten we hem naar daar brengen.
Daar geef ik niet om.
Wat scheelt er? - Wat bedoel je?
De stad is verlaten. Hier is niemand buiten ons.
Zo lijkt het wel.
Ik ben akkoord dat het klein is, maar waarschijnlijk
is iedereen op het dorpsplein voor een gebakjesverkoop of zo.
Hier is niemand.
Weet je nog, dat benzinestation? - Ja, wat was daarmee?
Wanneer betaalde je nog 35.9 voor benzine in dit land?
In de jaren zestig misschien?
We zijn in het centrum van de stad en ik zag nog geen enkele auto rijden.
Waar ga je naartoe?
Ik zal je geruststellen.
Ik ga kijken waar iedereen is. Het bordje vermeldt 'open', ik ga binnen.
En je laat me hier weer alleen?
Je zei dat je vroeg wilde eten. Gefeliciteerd.
Je bent gewonnen. En niets over de jongen, hè?
Als jij dat denkt.
Dat doe ik, dus
kom je mee?
Je hebt een kapot licht, mijnheer.
Er is bloed op ook. Heb je misschien een hond aangereden?
Hoor je het? - Wat?
Het niets. Er zijn geen auto's, geen mensen, geen mestsproeiers. Hier is niets.
Ik hoor kinderen, jij niet?
Excuseer me, mag ik je aardappeltaart proberen.
Ik ben naar die gebakjesverkoop of voetbalwedstrijd, nu al twaalf jaar.
Dit begrijp ik niet. Ik ben zeker dat hier mensen zijn.
Dat is wat er mis is met jou.
Je bent altijd zeker. Dat ben je al je hele leven.
Waarom ben je zo koppig? Waarom geef je het niet toe
dat hier iets mis is. De plaats stinkt ernaar.
Het spijt me.
Waarom zoeken we geen plaatselijke autoriteiten en rapporteren dit ongeluk?
Goed?
Nee.
Wat? - Nee.
Ziedaar, ik heb het gezegd. Nee.
Kort en bondig, waarom ons huwelijk uiteen valt, Burt. Ik zei nee. Nee, sir.
Hou ermee op. - Ik hou ermee op als we omkeren, goed.
Draai deze auto om. Keer terug.
Laten we naar die advocaat gaan. - We hebben een dood kind in onze koffer.
Als je wilt lopen naar de I-80
is dat goed voor mij. Ik pik je later wel op.
Maar zeg me niet om 100 kilometers terug te rijden
te doen alsof er enkel rommel in de koffer ligt.
Dit kind heeft een moeder, Vicky.
Dus ik zoek een locale autoriteit
en rapporteer dit vooraleer de moordenaar te ver weg is.
Is dat oké voor jou? - Ja, kapitein, sir.
Ik was vergeten dat we opnieuw in Lon Dong of Dung Ho waren,
of waar je die oorlog gewonnen bent.
Het moet de Cong geweest zijn, sir.
Waarom gaan we niet terug, enkele hutten verbranden
en enkele oma's verkrachten. - Waarom zwijg je niet even?
En leg dat weg.
Leg dat weg.
Jij speelt jouw spelletjes en ik de mijne.
Natuurlijk. Zo speel je het altijd.
Laten we niet vergeten dat we voor een prom queen moeten zorgen.
David.
Wacht met Mark op mij naar de kerk.
Laat de buitenstaanders niet vluchten.
Ik zorg voor wat touw.
Mensen moeten hier constant komen.
Iemand moet hier toch familie hebben
en vrachtwagens die van buitenaf komen.
En niet te vergeten, passanten, zoals jij en ik.
Iemand moet toch iets hebben opgemerkt.
Sommige zaken kunnen niet gebeuren, niet in de jaren zeventig.
Hele steden sluiten zomaar niet. En de staatspolitie?
Die moeten toch af en toe komen. Het energiebedrijf?
Denk je niet dat het energiebedrijf zou merken
als de elektriciteit twaalf jaar af staat.
Het stoplicht werkt niet.
Zie je dat epistelbord?
Dat was vorige zondag.
Iets moet hier gebeurd zijn,
iets slecht.
Bij een crisis komt iedereen samen in de kerk.
Hij die achter de rijen loopt? - Ja.
Eén van de 9000 verschillende namen voor God in Nebraska.
Ik neem even een kijkje. Kom je mee?
Ik ga daar niet naar binnen met jou.
Goed. Doe wat je wilt.
Ik was niet meer in een kerk sinds mijn kindertijd.
Ik wil niet in deze kerk zijn, en ook niet in deze stad.
Kunnen we gewoon gaan.
Ik blijf maar tien minuten binnen.
Ik ben dadelijk terug buiten.
Oké. Dat is de afspraak. Tien minuten.
Ik heb mijn sleutels.
Als je niet terug bent, rijd ik weg.
Goed. Geen spelletjes meer.
Ik zeg het nog éénmaal. Geen spelletjes meer.
Geen spelletjes. Tien minuten
en kleine Vicky Jean doet haar dansschoenen aan.
Dat denk ik niet.
Wat ga je doen?
Ga je me aanvallen? - Nee.
Ga je dat doen? Me beroven van mijn sleutels?
Nee, maar jij denkt van wel. - Ja.
Ik denk dat je er toe in staat bent.
Geef me de tas. - Geef hem aan mij, klootzak.
Geef me mijn handtas.
Geef me de tas.
Kijk wie al de munten van Nebraska heeft.
Dat had je niet hoeven te doen.
Heb je dat geleerd van je sergeant in de jungle,
samen met 'hoe snijd ik spleetoogtieten af en maak er mocassins van in 20 seconden'?
Geef ze gewoon terug. - Nee.
Nee.
Je zou twee minuten wachten en beslissen dat het lang genoeg was.
Dat zou ik niet doen. - Jawel, dat zou je wel doen.
Dan zou je lachend wegrijden en zeggen,
'Dat zal klootzak Burt leren om te kloten met een ex-prom queen
wanneer ze iets wil'. Dat was jouw stelling als vrouw,
niet soms, Vicky? 'Dat zal Burt leren om mij te kloten'.
Het is een tweede huwelijksreis, hè?
Wat een lachertje.
Dat ik nog altijd iets voor je voel
betekent iets, denk ik.
Het is goed. Je mag het zeggen. Je haat mij.
Je haat mij en je haat mij al jaren.
Nee, er is geen haat.
Ik haat niet. Ik...
Ik voel verantwoordelijkheid.
Ik begrijp niet eens waarover je het hebt.
Nee, dat denk ik ook niet.
Ik ga nu.
Doe de deuren vast en sluit de ramen.
Laten we gewoon buiten de stad een telefooncel zoeken, oké?
Ik heb kleingeld. - Ik ben je driftbuien beu.
Dit is geen driftbui. Hier is iets mis.
Ik kan het voelen.
Alsjeblieft.
Nee, dit keer niet. - Alsjeblieft.
Ik laat me niet meer opjutten door jou.
Alsjeblieft.
Burt, laat me hier niet achter.
Burt, kom terug. Alsjeblieft.
Klootzak.
Burt, alsjeblieft. We moeten hier weg.
Kom nou, we moeten hier weg.
Alsjeblieft.
Hallo?
Is hier iemand?
Waarom zijn volwassenen zondaars, Malachai?
Omdat God het zegt.
Spreekt God tot jou, Malachai?
Nee, hij spreekt enkel tegen Isaac.
Maar in deze zaak heeft hij gesproken.
We moeten volwassen zondaars offeren
om onszelf te beschermen tegen de buitenwereld. Dit is onze test.
Gods wil zal geschieden. Amen.
Verdomme, Burt.
Wie is daar?
Ik weet dat...
Ik weet dat er iemand is. Ik kan je horen.
Stop met die spelletjes.
Wie zijn jullie?
Wij zijn jouw lot.
Malachai, wat met de man?
God heeft eerst voor de vrouw gezorgd.
Toen antwoordde de Heer aan Job, vanuit de wervelwind en zei,
'Wie is dit, die sombere raad geeft met worden zonder kennis?'
En geef alsjeblieft het maïs door.
Wat wil je?
Wil je het lichaam, om te laten verdwijnen? Het ligt in de koffer. Neem het maar.
Wij willen dit lichaam niet, zuster.
Ik ben jouw zuster niet.
Wij zijn gekomen om je vrede te brengen.
Help me.
Kijk me aan.
Wil je bidden?
Bidden?
De tijd van vergiffenis loopt ten einde voor jou, vrouw.
Nu is de tijd van het oordeel.
De hel wacht onder jou.
Zeg je eigen gebeden, broeder.
Help me, Burt. Help me.
Hé, stop.
Niet doen. Mijn vrouw zit daarin.
Niet meer, broeder.
Waar is ze? Waar heb je haar naartoe gebracht?
Dus je hebt haar vermoord.
Het is nu tijd om te offeren.
Offeren?
Doden.
Mijn naam is Isaac, gekozen door hij die achter de rijen loopt,
ziener en profeet, bewaker van het maïs.
Laat mij het doelwit raken, als U het wil.
Kleine klootzak.
Jij bent een zondaar, de ontwijder van het maïs.
Mij vervloeken zal je niet helpen.
Buig voor de wil van God.
Wat heb je met mijn vrouw gedaan?
Is ze dood?
De wil van God is geschied.
Je hebt ervan genoten.
De Heer houdt van een vrolijk hart en een opgewekt gelaat.
Kijk. Ieder van jullie.
Je hebt maar beter meer keukenmessen en schroevendraaiers, jochies.
Zoek maar beter een vlammenwerper. Dit is mijn spelletje.
Ik heb het al op betere velden gespeeld dan dat van jullie.
Je spot niet met de heer.
Met mij ook niet, ventje.
Met mij ook niet.
Ik ga nu weg. Ik ga enkele mensen zoeken
en hen vertellen over de gebeurtenissen in Gatlin.
Ze zullen me eerst niet geloven,
ik geloof het zelf niet,
maar uiteindelijk wel.
Jullie behoren ergens in een tehuis. Voor gekken.
Waar zijn jullie ouders?
Ik vroeg jullie iets. Waar zijn jullie ouders?
In het maïs.
Wat betekent dat?
Wat hebben jullie gedaan? Wat is daar gebeurd?
Geef je ziel aan God,
want je staat dadelijk voor Zijn troon.
Ik kan je aan, jochie. Laat me het je niet bewijzen.
God is mijn kracht.
Dat zeiden ze tegen ons bij de marine.
Dood hem.
Wat vind je ervan?
Het is niet slim om met iemand die drie jaar in de jungle patrouilleerde te kloten.
Waarom steek je dat niet in je God en rook het op.
Ik ga zoveel kabaal maken als ik terug kom.
Dood de buitenstaander.
Dood hem.
Dood de buitenstaander. Dood hem.
Wat doen we nu? - Ik ga daar niet in.
Niet zonder Malachai en Isaac. - Ik ook niet.
De Heer is niet tevreden over ons. - Waarom?
Eerst Ahaz, zijn bloed was vergoten in het maïs.
Toen kwamen de man en de vrouw.
Ze hebben allebei gedood.
De man is nog vrij. - Ze zullen hem vangen.
Het maakt niet uit wat ze doen. De Heer richtte op mijn doel
en niet in zijn hart, maar in zijn arm.
En hij nam het mes en brak het. In twee.
Dat was een teken.
Een teken van een zondaar?
De klei kent het werk niet van de pottenmaker.
Alles en iedereen doet het werk van God,
zelfs zondaars, ook al weten ze het niet.
De buitenstaander brak onze messen. Wij verbraken het verbond met God
toen jij het bloed van Ahaz vergoot in het maïs.
Maar hij...Joseph... Ahaz ging ervandoor.
Je geloof verzwakte.
Je hebt de grootste jongens al drie jaren geleid.
Misschien was je te trots
en is dit je straf.
Hij die achter de rijen loopt is een jaloerse God.
Hij was oud toen Jezus nog niet geboren was.
Hij is een god van gunsten, maar ook van offers.
Maar, Isaac... - Maar ook van offers.
Door welke andere reden konden wij ongestoord leven,
al deze jaren, terwijl de buitenwereld slechter werd.
Je bent oud genoeg om je de tijd van de droogte te herinneren,
vóór hij die achter de rijen loopt.
Maar nu is er regen en maïs, alles gaat goed.
Wanneer God tot me spreekt, Malachai, accepteer je dan zijn wil?
Ja, Isaac.
Loof God. Loof de Heer.
Laat ons dan bidden.
De buitenstaander is in de handen van God.
Je moet hem opjagen tot zijn tijd komt.
Zoals de blauwe man?
Ja, zoals de blauwe man.
Er is een buitenstaander in het maïs,
een ongelovige, zoals de blauwe man.
De blauwe man, ja.
De buitenstaander moet naar de open plek van de blauwe man worden gejaagd.
Daar zal hij geofferd worden.
Alleen zo wordt het verbond hersteld.
Dit is het woord van God.
Eerst zingen we onze lofzang voor de Heer.
Ga jij ons voor? - Ja, Isaac.
Zaaien in de ochtend.
Zaadjes van goedheid zaaien.
Zaaien op de middag en in de avonddauw.
Wachten op de oogst en de pluktijd.
We feesten in vreugde, en we brengen de riemschijf mee.
Zing maar, klootzakjes.
Daar is hij.
Wat?
Pak hem.
Ik hoor hem.
Naham.
- Ik zag zijn schaduw.
De man. Waar?
Niet hij, maar hij die achter de rijen loopt.
Dat is godslaster. - Maar Malachai, ik zag het.
Ik zag zijn schaduw.
Ik was daar, ik liep op mijn rij.
Ik zocht naar de zondaar of zijn voetafdrukken.
Maar ik zag geen voetafdrukken, omdat de grond hard en poederig was.
Ik weet het. En opeens werd het donkerder
aan mijn kant en ik keek achterom
en het was alsof daar geen zon was.
Ik kon iets horen lopen, ademen
en er kwam een schaduw over het maïs.
Ik kon niet meer ademen.
Ik dacht dat hij voor mij kwam
omdat Joseph, ik bedoel Ahaz, mijn vriend was.
Het was hij die achter de rijen loopt.
Hij passeerde mij.
Je had een visioen, Naham.
Je hebt veel geluk, als het waar is.
Ik zweer het.
Misschien ben jij wel de volgende profeet,
eens Isaac de leeftijd van de gunst bereikt.
Ik wil geen profeet zijn. - Wees niet godslasterlijk, Naham.
Dat is zo.
We blijven niet in het maïs als we de man niet vinden?
Niet? - We vinden hem.
Maar anders? - We blijven nooit in het maïs in het donker.
Je weet dat het niet slim is.
Door Hem?
Ja, door hem. - Hij is erg oud, hè?
Ja, erg oud,
en de nacht is zijn tijd.
Jij gaat langs daar, ik langs hier. - Wacht, ik hoor hem.
Hé, dit is mijn rij.
Nee, Peter en ik waren hier eerst.
Hij heeft gelijk, Amos.
Ik zie hem. Het is de zondaar.
Hij is hier.
Kom op.
Ze zijn terug.
Breng dit naar de anderen.
Het is Amos.
Laten we bidden.
Zwijg.
Wees vruchtbaar en vermenigvuldig u
zoals het maïs zich vermenigvuldigt, zodat mijn gunsten aan u getoond worden.
God, wij smeken dat u onze oogst zegent.
In de naam van hij die achter de rijen loopt.
De tijd van de bevruchting is gekomen.
Dood.
God.
Hij is hier. Het is de zondaar.
God is mijn kracht.
Het was hij die achter de rijen loopt.
De blauwe man.
De snelweg is naar het westen, hè?
Juist.
Ik lift.
Ik pleeg enkele telefoontjes.
Hoe kom ik terug naar de weg?
Oké, ik kan naar het westen via de sterren.
Ik heb 61 patrouilles gemaakt.
Ik ben van allemaal teruggekomen.
Omdat ik een kompas in mijn hoofd heb. Ik raak hieruit. Ik raak hieruit.
Stop met dat praten tegen jezelf.
Mijn God.
Wie is daar?
Toon jezelf, zwarte pyjama klootzakken.
Toon jezelf en kijk naar me.
Hé Burt.
Kom nou, zo erg is het niet.
Geofferd worden door duivelse, heidense kinderen in het maïs is niet zo erg.
Dat je ogen uit je schedel zijn gerukt, volgens de wetten van Mozes, is niet zo erg.
Het is goed.
Kom je ook?
Vorige nacht sprak hij die achter de rijen loopt tot mij in een droom,
en ik viel op mijn knieën van angst
en verberg mijn ogen omdat de gruwel op zijn gelaat mij anders doodslaat.
Hij is erg misnoegd met dit offer.
En de Heer zei, 'Heb ik jullie niet deze plaats om te doden gegeven
zodat jullie hier konden offeren?
Heb ik jullie geen gunsten verleend?
Maar ik gaf jullie een test.
De buitenstaanders kwamen, een man en een vrouw.
Maar deze man bracht godslastering bij mij teweeg
en zaaide verwarring onder jullie.
Deze man was sterk in zijn slechtheid.
En dan heb ik het offer zelf gemaakt
zoals de blauwe man, die jaren geleden probeerde te ontsnappen.
De blauwe man.
En nu is de leeftijd van de gunst verlaagd van 19 oogsten naar 18.
Ieder van jullie zal zich in het maïs begeven, bij zonsondergang,
op jullie achttiende verjaardag en hij die achter de rijen loopt zal jullie vinden,
en jullie zullen met hem meelopen'.
Dat is mij verteld door de Heer.
Ik gehoorzaam aan het woord van God.
Loof God.
Moge de gunsten van hij die achter de rijen loopt aan jullie toekomen.
Vogelverschrikker.
Maakt niet uit.
Als het de wil van God is zullen de kinderen doorgaan zoals altijd, Ruth.
Als het de wil van God is wel.
Waarom ben je dan bang?
Ik ben nergens bang voor. - Alsjeblieft, Malachai.
Ik gehoorzaam de wil van God.
Mijn verjaardag komt in oktober na de oogst.
Ik verlies amper één maand.
Amos verliest bijna zijn hele achttiende jaar.
Als dit de wil van God is, wenste ik dat er geen God was.
Pleeg geen godslastering.
Krijg een goede zoon, Ruth,
en voed hem op om te houden van godsdienst en om de wereld te haten.
Beloof het mij.
Ik kan het niet.
Het is nacht nu.
Zijn tijd.
Ik weet het, Amos.
Vaarwel, Malachai.
Vertaling en bewerking: kbeton. Gedownload van www.ondertitel.com